OCF

İşletme Nakit Akışı

Kısa tanım

İşletme nakit akışı, esas faaliyetlerin dönem içinde yarattığı veya tükettiği nakittir. Net kâra amortisman eklenip işletme sermayesi artışı düşülerek (dolaylı yöntem) bulunur; faiz sınıflaması TMS 7’de seçime bağlıdır.

Ayrıntılı açıklama

Dolaylı yöntemde kâr, nakit dışı giderler ve varlık-yükümlülük değişimleriyle düzeltilir. Doğrudan yöntem tahsilat ve ödemeleri listeler. Alacak ve stok artışı kârı nakde çevirmeden OCF’yi düşürür; ticari borç artışı OCF’yi yükseltir — bu tedarikçi finansmanıdır, faaliyet kalitesi değil.

Faiz ve vergi nakitlerinin işletme veya finansman sınıflanması şirketler arası kıyası bozar. Tek seferlik peşin tahsilat veya stok eritme OCF’yi şişirir.

CFO açısından neden önemlidir?

Likidite ve iç finansman kapasitesinin ilk nakit ölçüsüdür. Negatif OCF, kârlı büyümede bile dış finansman veya nakit tamponu gerektirir. CFADS ve FCF bu satırdan türetilir ama bakım yatırımı ve borç servisi ayrıca durur.

Nasıl hesaplanır?

OCF ≈ Net kâr + Nakit dışı giderler − ΔNWC ± diğer işletme düzeltmeleri

Formüldeki değişkenler

• OCF: İşletme faaliyetlerinden nakit akışı
• ΔNWC: Net işletme sermayesi artışı (nakit çıkışı)

Nasıl yorumlanır?

OCF > net kâr tahakkukun nakde döndüğünü; tersi alacak/stokta sıkışmayı gösterir. Büyüme yılında negatif OCF beklenen bir sonuç olabilir; sürekliliği nakit yakmaya döner. 13 haftalık bütçe OCF’nin kısa vadeli, brüt tahsilat-ödeme halidir.

Sayısal örnek

Net kâr 44 mn TL, amortisman 20 mn TL, ΔNWC +30 mn TL (artış) ise kabaca OCF = 44 + 20 − 30 = 34 mn TL (faiz/vergi sınıflaması hariç).

Tanımlar eğitim ve analiz amaçlıdır. Yatırım, kredi veya vergi tavsiyesi değildir.